هادی آجیلی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در تونس تاکید کرد: «زمینه‌ها و ظرفیت‌های مساعد و مطلوبی در راستای هم‌افزایی و همکاری ایران و تونس وجود دارد که باید آنها را مغتنم شمرد.»

صادرات فرهنگی در فرم و محتوا دایره‌ای گسترده‌دامن از ماده و فراماده را شامل می‌شود. هویت، معنا و فرهنگ به صورت شی، کالا و خدمات عرضه گشته و مخاطبین را جلب و جذب می‌کند.

اساس فکری شکل‌گیری اسرائیل بیش از هر چیز، بر بنیاد بازخوانی و مصادره میراث یهودیت و بنی‌اسرائیل به ویژه الهیات سیاسی آن استوار بوده است. زعمای صهیونیست از همان آغاز بدین موضوع واقف بودند که تنها در صورتی به اهداف خویش خواهند رسید که آرمان‌ها و منافع خود را بر بنیاد تراث یهودی- عبری مستقر نمایند. ایجاد یک اندیشه و ایدئولوژی نوپدید هم هزینه و انرژی فراوانی می‌طلبید و هم به احتمال زیاد مورد اجماع و موافقت توده‌های آواره و «در تبعید» یهودی قرار نمی‌گرفت.

رصد و بررسی صورت گرفته نشان می‌دهد تقریباً تمامی سایت‌های روس زبان حوزه آسیای مرکزی و قفقاز از جمله خبرگزاری اسپوتنیک بخشی از مطالب خود را به اخبار شهادت ریاست جمهوری ایران اختصاص دادند.

صهیونیست‌ها از محیط رسانه‌ای رایگان و مختلفی که برای اکثر کشورهای غربی و بعضاً عربی آشناست، سود و بهره می‌برند.

ایران با تکیه بر میراث فرهنگی و تاریخی خود و همچنین پیشرفت های علمی خود در سال های اخیر می‌تواند از دانشگاه‌ها به عنوان پایگاهی برای ترویج فرهنگ و تمدن ایرانی استفاده کند.

کلمه رمز ابراهیم رئیسی برای رسیدن به قله عزت و افتخار و نامی ماندگار در تاریخ ایران، "خدمت" بود؛ خدمت به مردم به عنوان صاحبان اصلی قدرت و مصداق "الخلق عیال الله". رئیسی در آستانقدس رضوی بیشتر اقداماتش در راستای تسهیل زندگی مردم بود؛ تا جایی که گاه انتقاداتی را نیز به دنبال داشت، ولی او با اعتقاد راسخی که داشت، هیچ‌گاه نشان نداد که از این قضاوت‌ها رنجیده است.

حضور یک داور ایرانی در یک جشنواره معتبر جهانی کمتر از حضور یک فیلم یا فیلمساز در آن جشنواره نیست و چه‌بسا گاهی به‌مراتب اهمیت بیشتری هم دارد و روایتگر اعتبار سینما و سینماگران ایرانی در سطح بین‌المللی است .

ایشان هیچ کاری را دستور انجام نمی‌داد، مگر اینکه مطمئن می‌شد آن کار به نفع مردم است. عدالت، همواره شعار ایشان بود و در توزیع منابع به این مهم توجه می‌کرد و اینگونه بود که واژه‌ای عمیق به نام «دیپلماسی خدمت» را سپهر دیپلماسی فرهنگی از خود بجای گذاشت و شهادت پاداش تلاش‌های او در عرصه دیپلماسی خدمت بود.