مردم ایران سر تعظیم فرود نخواهند آورد
کارگردان سینما، فیلم جدید خود را به مردم دلیر ایران و کودکان مظلوم میناب تقدیم کرد و گفت: مردم ایران برای حفظ استقلال خود در برابر ظلم میایستند و سر تعظیم فرود نیاوردند و نخواهند آورد.
به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مجید مجیدی، پیش از نمایش فیلم «غذای نیمروز» در بخش مسابقه اصلی جشنواره بوسان کره جنوبی در صحبتهایی کوتاه گفت: اجازه میخواهم از طرف خودم، نمایش این فیلم را به مردم شجاع و دلیر ایران و کودکان مظلوم میناب تقدیم کنم. همانطور که شنیدهاید ۱۶۸ کودک را در روز اول جنگ (آمریکا و اسراییل علیه ایران) قتل عام کردند، اما مردم همچنان ایستادند و مقاومت کردند. درود میفرستیم بر این مردم شجاع که سر تعظیم فرود نیاوردند و نخواهند آورد. همه ویرانیها را خواهیم ساخت؛ مردم ایران مقاوم هستند و در برابر ظلم میایستند و استقلال خود را حفظ میکنند. تنها جرم مردم ایران این است که میخواهند استقلال داشته باشند.
فیلم سینمایی «غذای نیمروز» ساخته مجید مجیدی که نخستین نمایش جهانی خود را در بخش مسابقه جشنواره بینالمللی فیلم بوسان تجربه کرده است، در نقدی منتشرشده در اسکرین، اثری تاثیرگذار درباره فقر، محرومیت آموزشی و کشمکشهای اخلاقی یک معلم توصیف شده است.
مجیدی با جشنوارهها و رقابتهای سینمایی بیگانه نیست و نخستین فیلمساز ایرانی بود که برای فیلم «بچههای آسمان» محصول ۱۹۹۷ نامزد جایزه اسکار شد. آن فیلم را کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تولید کرده بود؛ نهادی که در تولید این فیلم نیز مشارکت دارد.
«غذای نیمروز» با تکیه بر بازی ظریف محمد رحیمی، همان ریتم سنجیده و تاملبرانگیزی را دارد که از سینمای ایران انتظار میرود؛ ریتمی که در کنار خود، گرهای اخلاقی و اجتماعی پیش روی شخصیتها میگذارد تا آن را بگشایند.
این فیلم که از نظر ساختار سینمایی پرداختی دقیق دارد، مخاطب را بهخوبی درگیر میکند و با تصاویر تلخ اما زیبایی که هومن بهمنش، فیلمبردار و یکی از نویسندگان اثر خلق کرده، جهانی دیدنی میسازد. «غذای نیمروز» پس از حضور موفق در جشنوارهها، ظرفیت آن را دارد که در سینمای هنری نیز به موفقیت دست پیدا کند.
داوود سولان، با بازی درخشان محمد رحیمی، معلم مدرسهای است که حدود سه ماه تا پایان سال تحصیلیاش باقی مانده است و پس از آن قرار است استخدام رسمی وزارت آموزشوپرورش شود. این رویایی ساده است که او سالها برای رسیدن به آن تلاش کرده و امیدوار است به کمک آن بتواند هزینه خرید خانهای جدید برای خود و مادرش را تامین کند و کلاس درسش را در روستای گورانکش برای ۴۲ کودکی که به آن وابستهاند، باز نگه دارد.
داوود میخواهد بچهها درس بخوانند، اما بهخوبی میداند که بیشتر آنها صرفا برای دریافت ناهار رایگان به کلاس میآیند. منطقه محروم است و برای بسیاری از کودکان، این غذا تنها وعده روزانهشان به شمار میرود؛ برخی نیز باقیمانده غذا را برای خانوادههایشان به خانه میبرند.
زندگی دشوار داوود زمانی آشفتهتر میشود که نیکوکار ناشناسی که هزینه ناهار دانشآموزان را تامین میکرد، از دنیا میرود و.. ماجراها و چالش های فیلم از این پس آغاز میشود.
مجیدی با استفاده از دیالوگهای محدود و بازیهای طبیعی و واقعگرایانه و با تکیه به بازی تاثیرگذار و بی ادعای رحیمی، وارد بحثهی مستقیم سیاسی در ایران نمیشود. او بهجای آن، دوربینش را بر امور عادی زندگی متمرکز میکند، تصویری که پیامش را به همان اندازه بلند و رسا منتقل میکند.
سی و یکمین جشنواره بینالمللی فیلم بوسان که از ۶ تا ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۴ تا ۲۳ مهر ۱۴۰۵) در کره جنوبی برپاست.
