تدریس فارسی در بنگلادش سابقه یکصد ساله دارد
زبان و ادبیات فارسی، فراتر از مرزهای جغرافیایی امروز به عنوان حلقه بنیادین ارتباطی مردم دو کشور ایران و بنگلادش شناخته میشود.
به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، با همکاری رایزنی فرهنگی کشورمان در بنگلادش و با همت اعضای گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه داکا جشن صدوپنجمین سالگرد تاسیس کرسی یادگیری این زبان برگزار شد.
مهدی مولائی آرانی، رایزن فرهنگی کشورمان در این مراسم طی سخنانی گفت: گروه زبان و ادبیات فارسی عمرش دقیقا همعمر دانشگاه داکاست. حضور پررنگ اساتید گروه در جشن پاسداشت فعالیتهای چند ساله اساتید پیشکسوت موید جایگاه رفیع این زبان تمدنی در بین مردم اغلب مسلمان بنگلادش دارد.
وی ادامه داد: زبان فارسی، زبان یک قوم و یک مرز جغرافیایی نیست. زبان فرهنگ و هویت و تمدن است و از این جهت ما همگی به این میراث بزرگ بشری در حوزه تمدنی ایران افتخار میکنیم.
در ادامه جلیل رحیمی جهانآبادی، سفیر کشورمان در بنگلادش به عنوان مهمان ویژه آیین در صحبتهایی گفت: زبان فارسی صرفا زبانی برای ارتباط نیست. زبانی است که آشنایی با آن، سبب آشنایی با تاریخی ۵ هزار ساله از حقوق بشر، تاریخ، فرهنگ و هنر است.
وی ادامه داد: زبان فارسی ما را به اقیانوس بیکران تجربه بشریت، اخلاق، عرفان و حقوق انسانی میبرد که نمونههای آن در الواح باستانی بیشتر نمود و بروز داشته است. قابل اعتنا این که در مقابل حقوق بشر غرب قدمتی ۶۰ یا ۷۰ ساله دارد.
سفیر جمهوری اسلامی ایران در داکا اظهار کرد: زبان و ادبیات، هویت و فرهنگ یک کشور است. در این راستا حفظ ادبیات و زبان فارسی و اشعار حماسی فردوسی، فرهنگ ما ایرانیها را به گونهای رقم زد که در مقابل دشمن متجاوز ایستادگی کنیم. این عبارات مندرج در آصاری چون شاهنامه که تاکید دارد «چو ایران نباشد تن من مباد» تنها سرودههای موزون ادبی نیستند و در حقیقت مانیفست و عقیده قلبی ما ایرانیها را بیان میدارد. ما از زبان و ارثیه نیاکان خود در همه اداوار تاریخ با همت فراوان پاسداری کردیم در حالیکه بسیاری از کشورهای اسلامی و ملل همسایه، در نخستین بزنگاه تاریخی زبان خود را کنار گذاشتند.

