به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در چارچوب مطالعات گفت‌وگوی تمدن‌ها و با تمرکز بر کارکرد اجتماعی سینما در دوران پساجنگ، نشست تخصصی مجازی «سینما، صلح، جنگ» با مشارکت رایزنی‌های فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در ژاپن و اندونزی و با حمایت اداره‌کل همکاری‌ها و تنظیم‌گری صادرات فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد.

در این نشست ۹۰ دقیقه‌ای که با حضور سینماگران، مستندسازان و پژوهشگران حوزه سینما از ایران، ژاپن و اندونزی برگزار شد، شرکت‌کنندگان به بررسی نقش سینما در بازسازی حافظه جمعی، ترویج صلح، بازنمایی پیامدهای جنگ و التیام آسیب‌های اجتماعی و روانی جوامع پس از بحران پرداختند. 

علی غفاری، تهیه‌ کننده و کارگردان ایرانی مقیم اندونزی با اشاره به پروژه بازسازی فیلم «بچه‌های آسمان» برای مخاطبان اندونزیایی، بر اشتراکات عمیق انسانی میان ملت‌ها تأکید کرد و خواستار معرفی گسترده‌تر ظرفیت‌ها و دستاوردهای زنان فیلم‌ساز ایرانی در عرصه بین‌المللی شد.

«یوشیماسا جیمبو» کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ژاپنی در سخنرانی خود، با عنوان «سینما به مثابه زبانی جهانی؛ بازسازی حافظه و امید پس از جنگ»، به نقش تصویر در التیام زخم‌های روحی جوامع پرداخت. 

وی با اشاره به تجربه تاریخی هیروشیما تأکید کرد که سینما می‌تواند حافظه جمعی نسل‌های جدید را زنده نگه داشته و زمینه درک متقابل دردها و رنج‌های انسانی را فراهم کند.

جیمبو با اشاره به تجربه خود در ساخت فیلم «دختری که هرگز جنگ را ندید» گفت: سینما می‌تواند نقطه آغاز درک گذشته و آغاز روند التیام اجتماعی باشد. 

وی با تحلیل آثاری همچون «گودزیلا»، «هیروشیما عشق من»، آثار یاسوجیرو اوزو و مستند «مشق شب» عباس کیارستمی، نقش سینما در مواجهه با آسیب‌های عمیق اجتماعی و روانی را تشریح کرد.

فرناز امینی، نویسنده و کارگردان ایرانی نیز سینما را ابزاری مؤثر برای کاهش فاصله‌های فرهنگی و مواجهه با آسیب‌های جمعی دانست. 

وی سه کارکرد مهم سینما را «نامیدن درد»، «تبدیل تجربه فردی به تجربه جمعی» و «بازسازی معنا پس از فاجعه» برشمرد و بر مسئولیت اخلاقی فیلم‌سازان در بازنمایی حقیقت بدون بازتولید رنج قربانیان تأکید کرد.

فلاحت‌پیشه و جهانگیری، رایزنان فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در ژاپن و اندونزی، بر اهمیت گسترش همکاری‌های سینمایی میان سه کشور تأکید کردند.

مهدیه محور، تهیه‌ کننده و مستندساز ایرانی، با تمرکز بر نقش زنان در شرایط جنگ و بحران، زنان را حافظان صلح، حافظه جمعی و پیوندهای انسانی معرفی کرد. 

وی با اشاره به تجربه ساخت آثار مستند در ایران و لبنان، از فیلم‌های «بوی پیراهن یوسف» و «از کرخه تا راین» به عنوان نمونه‌های موفق بازنمایی پیامدهای انسانی جنگ یاد کرد.

در ادامه، سخنرانان ضمن تأکید بر ارزش جهان‌شمول صلح، نقش سینما را در ثبت رنج‌های انسانی، روایت حقیقت، تقویت مقاومت فرهنگی و کمک به بازسازی روحی جوامع آسیب ‌دیده مورد بررسی قرار دادند.

همچنین، پیشنهاد تدوین یک فیلم‌نامه مشترک و تولید اثری سینمایی با مشارکت ایران، ژاپن و اندونزی در موضوع صلح، جنگ و همزیستی فرهنگی مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.

انتهای پیام/