به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، این نشست با هدف بازخوانی جایگاه فکری، ادبی و تمدنی این دو چهره شاخص و نیز بررسی کارکردهای هویتی و معرفتی آثار آنان در سپهر فرهنگی ایران و جهان شکل گرفت.

در این برنامه، علی کبریایی‌زاده رایزن فرهنگی کشورمان در سخنانی، به نقش راهبردی فردوسی در نهادینه‌سازی زبان فارسی و بازسازی حافظه تاریخی ایرانیان پرداخت  و افزود: فردوسی ایرانی ترین ایرانی با خلق شاهنامه در 30 سال  همراه با رنج و مشقت، زبان فارسی را زنده کرد، شاهنامه اثر ستروگ فردوسی را نمی‌توان صرفاً در چارچوب یک متن ادبی محدود کرد، بلکه این اثر، به‌مثابه یک نظام معنایی منسجم، کارکردی هویت‌ساز در تثبیت روحیه حماسی، بازتولید غرور ملی و صورت‌بندی الگوی قهرمان ایرانی داشته است.

وی اظهار داشت: عدالت، جوانمردی، خردورزی و نیک‌فرجامی عناصر ساختاری اندیشه فردوسی محسوب می‌شوند که در کلیت روایت شاهنامه انسجام یافته‌ است، فردوسی در شاهنامه غروز ملی ایرانیان را برانگیخت و سنت‌های تاریخی و قهرمانی ایرانی را زنده کرد ومقاومت را که امروز نیز در ایران در برابر دشمن شاهد آن هستیم به عنوان مهمترین مولفه هویت ایرانیان برجسته کرد.

کبریایی‌زاده با تغییر کانون بحث به خیام، او را نمونه‌ای کم‌نظیر از چندوجهی بودن اندیشه در سنت ایرانی توصیف کرد و اظهار داشت: شهرت جهانی خیام، اگرچه بیش از هر چیز مرهون رباعیات اوست، اما تقلیل وی به یک شاعر، نادیده‌گرفتن جایگاه ممتاز او در ریاضیات، نجوم و فلسفه است.

وی با تأکید بر ماهیت تأملی رباعیات خیام افزود: این آثار، بازتاب‌دهنده مواجهه‌ای عمیق با مسائل بنیادین هستی، از جمله مرگ، گذر زمان و معنای زندگی است از این منظر، خیام را باید شاعری مسئله‌محور و اندیشمندی پرسش‌گر دانست که زبان شعر را به ابزاری برای بیان دغدغه‌های انسانی تبدیل کرده است.

در ادامه این نشست، ماهیندا، از اعضای انجمن ایران‌شناسی سریلانکا، متن سخنرانی بالا سوریا مترجم سریلانکایی رباعیات خیام به زبان سینهالی را قرائت کرد و به تبیین بازتاب اندیشه‌های خیام در بستر فرهنگی این کشور پرداخت؛ امری که نشان‌دهنده ظرفیت بالای ادبیات فارسی در برقراری ارتباط میان‌فرهنگی و گسترش حوزه نفوذ معنوی آن است.

انتهای پیام/