منو اصلی
اخبار > رومی‌شناسی در هند


  چاپ        ارسال به دوست

رومی‌شناسی در هند

سمینار بین‌المللی «رومی‌شناسی در هند» به مدت دو روز با حضور استادان مولوی‌پژوه هند، رؤسای دپارتمان‌های زبان و ادبیات فارسی، اردو، سانسکریت و تاریخ در ایوان غالب دهلی‌نو برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در مراسم افتتاحیه این سمینار، مصطفی ملکیان و علیرضا قزوه در خصوص «جسم و روح از دیدگاه مولانا» و «طریقت و شریعت در عرفان مولانا و بیدل و پیران این دو» به ایراد سخن پرداختند.

نعیم قادر، سفیر افغانستان، صدیق الرحمن قدوایی، دبیر ایوان غالب، چندر شیکهر، رییس بنیاد فارسی هند، رضا حیدر، رییس ایوان غالب، سوریش کمار، معاون سازمان پژوهش‌های تاریخی هند، علی اکبر شاه و تقی عباس کیفی، دبیران مشترک بنیاد فارسی هند از دیگر سخنرانان جلسه افتتاحیه بودند.

سخنران کلیدی این مراسم نیز شریف حسین قاسمی، استاد برجسته هندوستانی بود. در ادامه 7 نوبت جلسه علمی برگزار شد و 48 مقاله علمی به زبان‌های مختلف فارسی، انگلیسی، اردو و ... خوانده شد.

 در مراسم اختتامیه نیز محمدعلی ربانی، رایزن فرهنگی ایران، مصطفی ملکیان، علیرضا قزوه، احسان‌الله شکراللهی، رضا حیدر، علی اکبرشاه و نقی عباس سخنرانی کردند.

ربانی در سخنرانی خود، بیان کرد: مولوی‌پژوهی در هند از دو منظر قابل بررسی است. اول اینکه سهم و نقش مولوی‌پژوهان هندی و دانشمندانی بزرگ چون عبداللطیف گجراتی، سیدعبدالفتاح الحسینی، افضل‌الله آبادی و اقبال از طریق شرح بر آثار و اندیشه‌های این عارف نامی، دسترسی و فهم آن را برای مخاطب هندی آسانتر کرده و بر تداوم تاریخی و فرهنگی ادبیات صوفیانه مولانا در هند و سایر کشورها نقش داشتند.

رایزن فرهنگی کشورمان افزود: نکته مهم دیگر در مولوی‌پژوهی در هند، سهم واسطه‌گری هند در ترویج مولوی‌پژوهی به سایر جوامع است. هند را دروازه معرفی و نشر آثار و افکار مولانا به اروپا می‌دانند.

وی افزود: نخستین ترجمه انگلیسی مثنوی مولانا به انگلیسی در قرن هفدهم توسط سر ویلیام جونز، مؤسس انجمن آسیایی بنگال صورت می‌گیرد و زمینه‌های لازم جهت معرفی مثنوی مولانا به مستشرقین و آشنایی اروپائیان را با این شاهکار ادبی را فراهم می‌آورد.

ربانی با اشاره به دلیل توجه و اقبال مردم هند به مولانا گفت: شعر مولانا اوج تمایلات و ظهور و بروز عرفانی است. مولانا بر قله رفیع شعر عرفانی ایستاده است و این ویژگی برای جوامع معناگرا از جمله در هند جذاب است.

وی در پایان سخنانش، اظهار کرد: امروزه هرچند برخی از شاعران و ادیبان هندی در نشر افکار و آثار مولانا سهم و نقش عمده‌ای دارند، ولی مولوی‌پژوهی در هند همانند زبان فارسی حرکت کندی به خود گرفته است. به نظر می‌رسد به دلیل معارف بلند موجود در مثنوی و دیگر آثار مولانا و پاسخ‌ها و راهکارهای مولانا به  چالش‌های انسان معاصر؛ امروزه نیز مولوی‌شناسی از اهمیت بسیاری برخوردار بوده و می‌تواند فصل مهمی از هم‌اندیشی‌ها، همکاری نخبگان و نهادهای علمی ایران و هند به شمار آید.

گفتنی است؛ این همایش دو روزه با همکاری مشترک ایران، افغانستان، ازبکستان، تاجیکستان و هند برگزار و به زودی کتاب‌شناسی رومی نیز به چاپ می‌رسد.

انتهای پیام/ص


١٣:٢٩ - 1398/09/11    /    شماره : ٧٣٩٢٤٤    /    تعداد نمایش : ١٧١


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج