به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در شب‌های روشن خیابان‌های ایران و در ادامه نمایش پرمخاطب خروش و رشادت‌‌ فراموش‌ناشدنی یک ملت در صحنه روباز میادین کشور، این بار در میدان «توحید» شهر قم و در این استیج بین‌المللی، جمعیتی از کشور ترکیه میدان‌دار حوزه مقاومت بودند.

در آستانه هفتادمین شب تجمعات مردمی در حمایت از رزمندگان اسلام در میادین رزم مردی از قونیه و از همسایگی شمس تبریزی، با حضور در جایگاه مهمانان غیرایرانی در خصوص دلایل حضورش گفت: «آمده‌ام تا اگر گلوله یا موشکی سمت شما (ایرانیان) می‌آید، نه با سر و نه با ابزار تن که با چشمم مقابل آن بایستم تا مبادا به شما برادران و خواهرانم برخورد کند. صحبت در جمع برای من سخت است. برای همین بگذارید ساده و راحت با شما صحبت کنم. ایرانی‌های سرافراز آمده‌ام قربانتان بشوم».

چون دانه‌های تسبیح با همیم

نوبت به ترک‌تباری از این هیئت نورانی رسید تا با تعارف بلندگو به او حرف‌هایش را جمعیت پرشور ایرانی بشوند. این مرد موی سپیدکرده که تصویری از تمثال قائد شهید را در دست داشت در سخنانی با اشاره به مشترکات ناتمام هموطنانش با ایرانی‌ها گفت: «با همه ناباوری باور دو ملت ترکیه و جمهوری اسلامی یکی است. اگر چه تلاش‌های فراوانی در مسیر تفرقه‌افکنی امت اسلامی صورت گرفته و این سیاست با همه وسواس صهیون‌ها همچنان تا اجرای کامل پیگیری می‌شود، اما به یقین هرگز نور حقیقت با پُف حکام پدوفیلی خاموش نخواهد شد. حقیقتی که حکایت دارد ایران به عنوان سرچشمه جوشان وحدت و البته غیرت دینی، محبوب تمام مسلمین است.

ما از کیلومترها دور از این جغرافیا در کنارتان حاضر شدیم تا تفسیر این حدیث نبوى باشیم که صراحت دارد «المؤمنون کالجسد الواحد اذا اشتکی منه عضو تداعت له سائر الاعضاء بالحمی و السهر». همان فرمایش نورانى که شیخ اجل در بهترین بازگردان فارسى بدان این گونه پرداخته است: «بنی آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش ز یک گوهرند، چو عضوی به درد آورد روزگار‌دگر عضوها را نماند قرار».

ثابت‌قدمی، گواه حقانیت ایران است

جوان دیگری از ازمیر متکلم جمع می‌شود. او که بر خلاف هم‌قطاران وطنی خود فارسی را به خوبی صحبت می‌کند از دیده‌های به قول خودش تماشایی سخن می‌گوید. از مشاهداتش در روزها و شب‌های جنگ موسوم به رمضان. جنگی که به اذعان او بازسازی کاملی از جنگ‌های صدر اسلام است‌. جنگ‌هایی که دایر بر معارفه کاملی از نبرد دایم خیر و شر در بستر تاریخ از ابتدای خلفت تا به امروز است.

این جوان که خودش را امیر به کسر الف معرفی می‌کند در سخنان احساسی خطاب به نیروهای مسلح ایرانی می‌گوید: «هفته‌ها از جنگ تحمیلی به شما می‌گذرد، اما نه تنها خسته نشده‌اند، بلکه با صلابت‌تر از قبل، در دفاع از میهن اسلامی و حیثیت جهان اسلام در پیکار با دستان یمین و یسار شیطان حاضر شده‌اید، این ثبات‌قدم گواه حقانیت شما است. برای‌تان دعا می‌کنیم. براى شما که در تظالم عالم حاضر شمع معنویت با آتش موشک‌هایتان روشن شد و دوباره توجه بشری و امید ملت‌ها به بسط عدالت زنده شد». 

توحید حرف اول دین محمد است

مرد پا به سن گذاشته دیگری که پرچم کشورمان را به روی بسته بود، به عنوان آخرین سخنران این جمع به مقابل جایگاه آمد. با طمانینه و سکون سنگینی که ریشه در باور ایمانی او داشت برای لحظاتی به حاضرین در میدان توحید که این شب‌ها به معنای واقعی کلمه اسم و مسمی آن یکی شده چشم دوخت.

بدون تشریفات معمول و بی‌هیچ مقدمه حرف‌های خود را با یک سوال شروع کرد: «شاید از خودتان بپرسید ما اینجا چه کار می‌کنیم؟ بابت منفعت فردی؟! شاید مصلحت جمعی یا قبیله‌ای؟ هیچ کدام! آمدن ما دلالتی جز باور ما به دین محمد ندارد. آیین پاکی که همواره در هر برهه بر مسئله توحید تاکید نموده است. حمایت مردم ترکیه از ایران بر مبنای همین یقین و عقیده است. ما معتقدیم جنگ بدر و خیبر اینجاست. علی در اینجاست و فرماندهان طاهرین او در اینجا هستند. با دوستانم اینجا آمدیم تا صدای اعتراض خودمان را به آن شاه قمارباز برسانیم.

آن رئیس‌جمهور واجب‌المطب که در کنار مطامع دنیوی، وحدت دینی ما را نشانه گرفته است. ما آمدیم شانه به شانه مردم ایران با قاتلان کودکان بى‌گناه مبارزه کنیم. ما با یک درد و عقیده مشترک جهانی آمدیم کنار شما تا یاری کنیم . در پیکار با دشمنان اسلام دست و بازوی آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای باشیم. برای ایشان حمزه باشیم، برای ایشان عباس باشیم، برای ایشان عمار باشیم». 

انتهای پیام/