• 1404/12/21 - 20:02
  • 41
  • زمان مطالعه : 5 دقیقه

یادداشت| چرا صلح تحمیلی را نمی‌پذیریم

رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی تأکید کرد: تجربه نشان می‌دهد صلح در میانه ی راه، منجر به تجدید قوا و تکرار مجدد حملات از سوی دشمن خواهد شد. بنابراین برای رسیدن به قدرت بازدارندگی، مختصات و زمان آتش بس را خود باید تعیین کنیم. نفی صلح تحمیلی و ایستادگی در برابر جنگ تحمیلی محصول ِ آگاهی و بینش مقدس است.

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدمهدی ایمانی‌پور:

رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران در جریان جنگ 12 روزه با رژیم صهیونیستی در خرداد ماه امسال، ضمن تمجید از رفتار متین، شجاعانه و وقت‌شناسانه ملت ایران تأکید فرمودند: «ملت ایران در مقابل جنگ تحمیلی محکم می ایستد همان‌گونه که در مقابل صلح تحمیلی نیز محکم خواهد ایستاد و این ملت در مقابل تحمیل، تسلیم هیچکس نخواهد شد.» 

آنچه رهبر فقیدمان در آن زمان مورد تاکید قرار دادند، راهبردی سنجیده و ماندگار برای دیروز، امروز و فردای ماست. این فرمان، ترجمانی از اقتدار و عظمت ملت، نظام و سرزمینی است که در برابر ظلم و استکبار هیچ گاه سر تعظیم فرودنیاورده و همواره دشمنان را به خاک ذلت افکنده است.

امروز نیز در بحبوحه جنگ تحمیلی دیگری قرار داریم.نبردی که در آن جبهه حق، مظلومانه و در عین حال مقتدرانه در برابر جبهه باطل به سرکردگی آمریکا و رژیم صهیونیستی ایستاده است. در خصوص "جنگ تحمیلی"و "صلح تحمیلی" و نسبت میان این دو نکاتی وجود دارد که لازم است مورد توجه قرار گیرد:

نخست اینکه در جریان جنگ تحمیلی اخیر، ایران تبدیل به یک نماد و الگوی مقاومت مقتدرانه در برابر دشمنان قسم خورده بشریت و اسلام شده است.

عملیات وعده صادق 4 مصداق تمام عیار این پایداری و استقامت بوده و هر روز که از جنگ با آمریکا و رژیم منحوس صهیونیستی سپری می‌شود، این نماد بیش از پیش در ذهن میلیون‌ها انسان در کره خاکی تبلور می‌یابد.

ایستادگی ملت غیور ایران، منظومه فکری حامیان ظلم و استکبار را هدف قرار داده و نشانه های نصرت الهی را به سرتاسر عالم مخابره می کنند. مقاومت و تداوم ایستادگی، دال مرکزی گفتمانی و عملیاتی ما در برهه زمانی کنونی محسوب می شود.

گفتمانی که برخاسته از باورهای انسانی و اسلامی است. این گفتمان و الگوی مقاومت است که دشمنان را در برابر ایران قوی مفلوب و سردرگم ساخته است. 

نکته دوم مربوط به چرایی عدم پذیرش صلح تحمیلی است. "جنگ تحمیلی" و "صلح تحمیلی" ظاهری متفاوت اما کارکرد و ماهیتی یکسان دارند. پذیرش صلح، در زمان نامناسب ، بستر ساز جنگ تحمیلی دیگر خواهد بود.

دشمنان همواره تلاش کرده‌اند با تحمیل خواسته‌های خود باور ملت‌های آزاده دنیا را در مجرا و چارچوبی غیر از گفتمان مقاومت هدایت نموده و گفتمان کرنش در برابر سلطه را تبدیل به فرامتن حاکم بر تحولات حوزه روابط بین‌الملل سازند. 

این در حالی است که گفتمان مقاومت اسلامی ، همانگونه که جنگ تحمیلی را به عقب می راند، زیر بار صلح تحمیلی هم نمی‌رود. این منطق صلح پایدار است. نباید فراموش کرد که جنگ در زمانی به ما تحمیل شد که در حال مذاکره برای عدم ورورد به جنگ بودیم.

پس سخن گفتن از آتش بس برای ایجاد صلح نبوده و نیست. دشمنان ملت ایران، غافل از توان ایستادگی ملت و نیروهای مسلح ج.ا.ایران، با اشتباه محاسباتی وارد جنگ دیگری با ما شدند و حال که خود را در ادامه ی جنگ، ناکام می‌بینند، می‌خواهند با تحمیل صلح، آتش زیر خاکستر را زنده نگه دارند و به مصداق استخوان لای زخم، کماکان در فضای «نه جنگ و نه صلح پایدار»، نظام اسلامی را زمین گیر نمایند.

بینش و نگرش حاکم بر گفتمان مقاومت اقتضا می کند که از یک سو در برابر جنگ تحمیلی ایستادگی کند و از سوی دیگر زیر بار صلح تحمیلی دشمنان نرود.

نکته سوم معطوف به تجربه پذیرش صلح در میانه ی راه است. مسیر مواجهه با دشمنانی که پای میز مذاکره می آیند و در پشت پرده دندان‌های جنگ و تحریم علیه جمهوری اسلامی ایران را تیز می‌کنند، مشخص و مبرهن است.

همانگونه که اشاره شد، در تبیین چرایی عدم صلح تحمیلی همین بس که جنگ امروز ، بدلیل ناتمام ماندن جنگ دیروز است. خطر بالقوه ی صلح تحمیلی، بسیار بیشتر از ادامه جنگ است. آتش بس زودهنگام در صورتی که بدون در نظر گرفتن منافع و مطالبات بر حق ما باشد، منجر به تکرار تجاوز دشمن و تجدید قوای آن خواهد شد.

جبهه مقاومت نه جنگ تحمیلی را می پذیرد نه صلح بدتر از جنگ را. همان گونه که طی روزهای اخیر نیز مشاهده می‌کنیم، یکی از اقدامات خاص دشمنان در عرصه عملیات رسانه ای و روانی، تاثیرگذاری بر فضای روانی جامعه با هدف تحمیل یک "صلح بدتر از جنگ" است. اما "ایران مقتدر" با اتکا به قدرت لایزال الهی و اعتماد به وعده‌های الهی در پیروزی حق علیه باطل، همان گونه که در صحنه جنگ تحمیلی قدرتمندانه ایستاده، در مواجهه با صلح تحمیلی دشمن نیز با قاطعیت رفتار می‌کند. 

صورت مسئله گویاست: تجربه نشان می‌دهد صلح در میانه ی راه، منجر به تجدید قوا و تکرار مجدد حملات از سوی دشمن خواهد شد. به قول حافظ شیرازی، مَن جَرَّبَ المُجَرَّب، حَلَّت به الندامه. 

بنابراین برای رسیدن به قدرت بازدارندگی، مختصات و زمان آتش بس را خود باید تعیین کنیم. همان گونه که بارها اعلام شده، دشمن این جنگ را آغاز کرده است اما پایان این آوردگاه را رزمندگان جبهه حق رقم خواهند زد.

در نهایت اینکه شکست دشمن آمریکایی و صهیونیستی صرفا با قدرت میدان و شلیک موشک‌ها و پهپادها رخ نمی‌دهد، بلکه این اصالت گفتمانی و آگاهی و بینش عمیق ملت و دوگانه میدان و خیابان و اتکال به عنایات الهی است که نابودی و تباهی دشمن را رقم خواهد زد. نفی صلح تحمیلی و ایستادگی در برابر جنگ تحمیلی محصول همین آگاهی و بینش مقدس است.

انتهای پیام/

. .

. .

About Us

The argument in favor of using filler text goes something like this: If you use arey real content in the Consulting Process anytime you reachtent.