به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، قادر مالیکوف، دکتر علوم سیاسی و مطالعات اسلامی از دانشگاه مادرید و مدیر مرکز پژوهشی «دین، حقوق و سیاست» در کشور قرقیزستان در یادداشتی به نقش مغفول علمای جهان اسلام در تحقق تمدن نوین اسلامی و تحکیم وحدت امت واحده پرداخته است.

در این سیاهه که با تاثیر از اتفاقات اخیر حوزه بین‌الملل و حمله مستکبران جهانی به خاک کشور اسلامی ایران به رشته تحریر در آمده است، می‌خوانیم؛

«امروز شاهد یکی از دشوارترین دوره‌های تاریخ امت اسلامی هستیم. در برابر چشمان ما جنگ‌هایی که ایالات متحده و رژیم صهیونیستی اسرائیل به راه انداخته‌اند، تجاوز آشکار علیه غزه، ایران و لبنان، کشته شدن غیرنظامیان و ویرانی شهرها در جریان است. با این حال، در بسیاری از کشورهای اسلامی، نهادهای رسمی دینی سکوت اختیار کرده‌اند.

در روزهای سخت امت اسلام به‌ندرت فتواها، خطبه‌ها و تبیین‌های فقهی و کلامی را می‌شنویم که بتوانند به مسلمانان در فهم رویدادهای جاری جهان از منظر قرآن کریم یاری رسانند.

بی‌تردید، اسلام بر عدالت و انصاف تأکید دارد. ارزیابی هرگونه درگیری باید بر پایه واقعیت‌ها باشد، نه احساسات. اما آنجا که بی‌عدالتی، کشتار غیرنظامیان، ویرانی خانه‌ها، ستم بر مردم و نقض حقوق بشر آشکار است، علمای اسلام وظیفه دارند با زبان شریعت و حقیقت سخن بگویند.

خداوند متعال می‌فرماید: «هر بار که آتش جنگی را برافروزند، خداوند آن را خاموش می‌کند. آنان در زمین به فساد می‌کوشند، و خداوند فسادکنندگان را دوست ندارد» (مائده، ۶۴).

امروز، بحران امت اسلامی تا حد زیادی، بحران رهبری فکری و معنوی است. این مسئله به‌ویژه درباره علمایی صادق است که از دانش، جایگاه اجتماعی و امکان سخن گفتن با مردم برخوردارند. آنان باید موضع اسلام را تبیین کنند، مردم را به عدالت فرا بخوانند، ظلم را محکوم کنند و حاکمان و ملت‌ها را نسبت به مسئولیتشان در برابر خداوند متعال متذکر سازند.

پیامبر اکرم ﷺ فرمودند: «برترین جهاد، گفتن سخن حق در برابر حاکم ستمگر است» (ابوداوود، ترمذی).

البته، عالم دینی موظف است با حکمت سخن بگوید، پیامدهای سخنان خود را در نظر بگیرد و از دامن زدن به فتنه و آشوب بپرهیزد. اما حکمت، هرگز به معنای سکوت در برابر ظلم آشکار نیست. خداوند بندگان خود را به دعوت به حق و شکیبایی فرمان داده است.

متأسفانه، هنگامی که علما سکوت می‌کنند، جای آنان را بلاگرها و افرادی می‌گیرند که در خدمت منافع دشمنان اسلام فعالیت می‌کنند؛ کسانی که نه از دانش عمیق شریعت برخوردارند و نه درک درستی از تحولات بین‌المللی دارند. در نتیجه، اتهام‌زنی متقابل میان مسلمانان گسترش می‌یابد، اختلافات بر سر مذاهب، گرایش‌های فکری، قومیت‌ها و مرزهای سیاسی شعله‌ور می‌شود و به جای وحدت امت، فتنه و تفرقه رواج پیدا می‌کند.

نگران‌کننده‌تر آنکه، برخی چهره‌های شناخته‌شده دینی عملاً اقدامات کسانی را که مرتکب ظلم می‌شوند، توجیه می‌کنند یا رنج و مصیبت مسلمانان را به‌کلی نادیده می‌گیرند. چنین سکوتی، ناگزیر پرسش‌های جدی در ذهن مؤمنان ایجاد می‌کند.

خداوند متعال می‌فرماید: «و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید» (آل‌عمران، ۱۰۳).

و نیز می‌فرماید: «همانا مؤمنان برادر یکدیگرند» (حجرات، ۱۰).

پیامبر اکرم ﷺ نیز فرمودند: «مؤمنان در محبت، مهربانی و همدردی با یکدیگر همچون یک پیکرند؛ هرگاه عضوی از آن به درد آید، تمام بدن با بی‌خوابی و تب با او همدردی می‌کند» (صحیح بخاری، صحیح مسلم).

از همین رو، امروز امت اسلامی بیش از هر زمان دیگری به صدای علمای مستقل، باتقوا، فقیهان و مفتیانی نیاز دارد که بدون تسلیم شدن در برابر فشارهای سیاسی، مردم را به عدالت، وحدت و مسئولیت‌پذیری در برابر خداوند فرا بخوانند.

علمای اسلام وارثان پیامبران هستند. وظیفه آنان حفظ دین، تبیین حقیقت و کتمان نکردن علم است.

پیامبر اکرم ﷺ فرمودند: «علما وارثان پیامبران هستند» (ابوداوود، ترمذی).

از همین رو، امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد که علمای اسلام، با برخورداری از حکمت، عدالت و احساس مسئولیت، از بیان حقیقت هراس نداشته باشند، حاکمان و جامعه را اندرز دهند، احکام شریعت را تبیین کنند و برای حفظ وحدت امت اسلامی تلاش نمایند».