به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، منی بعزاوی، شاعر و نویسنده تونسی و استاد ادبیات کودک و ادبیات مقاومت که به دعوت مرکز گفتگوی ادیان و تمدن‌های سازمان فرهنگ و با هدف شرکت در آیین وداع با رهبر شهید به تهران سفر کرده است، در سخنانی اظهار کرد: حضور حماسی ملت مقاوم ایران برای شرکت در مراسم بدرقه رهبر شهیدشان یادآور تراژدی‌های مشهور تاریخی است.

بعزاوی گفت: هرگز فرصت دیدار حضوری با رهبری را نداشتم، اما سال‌ها از خلال اشعار، نوشته‌ها و آثارش با او آشنا شده بودم؛ آثاری که بیشتر در حوزه عرفان و تصوف اسلامی، وحدت اسلامی و مسئله فلسطین بودند و در حال و روحیه مخاطب اثرگذار بودند.

وی ادامه داد: با توجه به تخصصی که در ادبیات مقاومت دارم به کرات از برخی اشعار و افعال او الهام گرفتم و شعرهای دیگری سرودم که بعدها در تونس، در قالب کتاب‌ها و مجموعه‌های شعر، درباره مقاومت، مسئله فلسطین، وحدت اسلامی و صلح جهانی منتشر شدند.

بعزاوی رابطه خود با او را رابطه‌ای عاطفی و معنوی توصیف کرد و گفت: برای من، او پدر معنوی بود؛ رابطه‌ای شبیه رابطه فرزند با پدر. هرگز او را از نزدیک ندیدم و افتخار دیدارش را نداشتم، اما امروز این افتخار را داشتم که در مراسم وداع و بزرگداشت او حضور پیدا کنم.

وی درباره نقش این شخصیت در ایران و جهان گفت: امام شهید ملت ایران به حکمت، ایمان عمیق، بصیرت و هدایتگری شناخته می‌شد؛ به‌ویژه در اداره امور ایران و ایجاد همبستگی میان اقشار مختلف جامعه. از همین سبب او به همه نزدیک بود؛ به کودکان، شاعران، جوانان و زنان ایرانی. برای زن ایرانی ارزش فراوانی قائل بود و جایگاه او را در عرصه‌های مختلف، از فناوری گرفته تا تربیت خانواده، ارتقا می‌داد و زنان را به نقش‌آفرینی برای دفاع از وطن و حفظ عزت ایران تشویق می‌کرد.

این نویسنده تونسی با اشاره به آثار تجاوز صهیونیستی ـ آمریکایی به خاک ایران اظهار کرد: این جنگ و تجاوز برنامه‌ریزی شده از عراق، سوریه، یمن و لبنان عبور کرد و در ایستگاه جمهوری اسلامی ایران علی‌رغم شکست سنگین قربانیان بسیاری بر جای گذاشت است.

بعزاوی با گرامیداشت یاد و نام حاج قاسم سلیمانی و سیدحسن نصرالله افزود: نباید نقش شهدای نام‌آشنای جهانی را در مقاومت، در پاسداری از ارزش‌های اسلامی، حفظ اصول انقلاب اسلامی و عمل به وصیت امام خمینی فراموش کنیم، نقشی که در نهایت به پیروزی مسئله فلسطین و احقاق حقوق انسان منتهی شد.

وی در بخش دیگری از سخنانش از شعرهایی که درباره رهبری سروده، یاد کرد و افزود: یکی از نزدیک‌ترین شعرهایش زمانی شکل گرفت که خبر شهید شدن نوه رهبری، «زهرا»، را شنید.ب

عزاوی ادامه داد: آن لحظه اندوه بزرگی بر دلم نشست؛ به‌ویژه چون او کودکی خردسال بود. احساس کردم معصومیت از میان رفته است؛ گویی جهان با کودکان و بی‌گناهان می‌جنگد؛ کسانی که خود قربانی این سیاست و گسترش استعمار از سوی آمریکا و صهیونیسم شده‌اند.

او سپس بخشی از سروده خود را خواند که ترجمه‌اش اینگونه است: «شمشیرهای زهرآگین،خون‌خواهِ جان‌های پاک‌اند.این نیروهای طغیانگر بر زمین،آتش می‌افروزند و خاکستر را داغ نگه می‌دارند.این نیروها چون سگ‌های ولگردند؛تو را گاز می‌گیرند و زنده‌زنده می‌خورند.سرزمینت را اشغال می‌کنند،از خونت تغذیه می‌کنند، در حالی که شکم‌هایشان هرگز سیر نمی‌شود.و شعرش را با این جمله به پایان می‌رساند:سکوتت را بلند کن و آن را به نیرویی اثرگذار تبدیل کن... ».