زبان فارسی در بیان عمیقترین احساسات بشری بیبدیل است
رایزن فرهنگی ایران در افغانستان، با اشاره به گستره و انعطافپذیری زبان فارسی، این زبان را میراثی زنده و پویای تمدنی دانست که در بیان دقیقترین عواطف انسانی بیبدیل است.
به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی ،نهمین جلسه از سلسله نشستهای ادبی «شبهای بلخ» به منظور پاسداشت روز شعر و ادب فارسی و گرامیداشت کارنامه ادبی «بهرام هیمه» در محل کتابخانه عمومی فردوسی مزارشریف و علاقهمندان به ادب و فرهنگ فارسی برگزار شد.
سید سکندر حسینی بامداد، شاعر و فعال فرهنگی با اشاره به نقش زبان فارسی به عنوان پل پیوند میان دیروز، امروز و آینده، تأکید کرد: این زبان اندیشه نسل کنونی را به مفاخر گرانقدری چون مولانا، سعدی، حافظ، فردوسی، بیدل، رودکی، سنایی، خیام، خواجه عبدالله انصاری و رابعه بلخی متصل میسازد. بامداد همچنین بلخ، هرات و غزنی را از کانونهای اصلی و تاریخی زبان و ادب فارسی دانست و اظهار داشت که پاسداری از زبان فارسی، حفظ هویت و ارزشهای تمدنی و تاریخی را تضمین میکند.
بخش دیگری از سخنان وی به بررسی کارنامه ادبی بهرام هیمه اختصاص داشت که از او به عنوان شاعری برجسته و بااستعداد یاد شد.
روحالله حسینی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کابل افغانستان بر ضرورت تجلیل و تقدیر از استعدادهای ادبی در حین رشد و پیش از فارغ شدن از دایره دید، تأکید کرد و تجلیل از بهرام هیمه به عنوان شاعری جوان را در روز زبان و ادبیات فارسی، اقدامی ارزشمند دانست.
وی با اشاره به جایگاه زبان فارسی به عنوان میراثی زنده و پویای تمدنی، گستره و انعطاف آن را در بیان دقیقترین احساسات بشری (مانند تعبیر ترجمهناپذیر «دردت به جانم») بیبدیل توصیف کرد.
رایزن فرهنگی کشورمان همچنین به علاقه و انگیزه فراوان ادیبان و پژوهشگران کشورهای گوناگون از جمله انگلیس، آلمان، فرانسه و آمریکای جنوبی، برای یادگیری زبان فارسی جهت خوانش مستقیم آثار مولانا، حافظ و سعدی اشاره کرد.
حسینی یادآور شد: روز شعر و ادب فارسی به مناسبت سالروز درگذشت شهریار نامگذاری شده است؛ شاعری آذریزبان که غزلهای او گواهی بر ظرفیت زبان فارسی در جذب و شکوفاسازی استعدادهای گوناگون است.
رایزن فرهنگی کشورمان در بخش دیگری از سخنان خود با نقد وجود رویکردهای ناامیدانه در شعر برخی از جوانان معاصر، یادآور شد که بزرگانی چون سعدی، حافظ و مولوی در سختترین شرایط تاریخی و همزمان با تهاجم مغول، برترین آثار جهانی را خلق کردند.
وی تأکید کرد: پناه بردن به ناامیدی، سیاهی و ناتوانی با روح شاعرانگی سازگار نیست و وظیفه شاعر معاصر، نگاه به آینده، امیدآفرینی و حرکت به سوی شکوفایی تمدن نوین اسلامی با پایهگذاری زبان پارسی است.

