به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مراسم بزرگداشت مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، همراه با افتتاح نمایشگاه خوشنویسی، روز جمعه ۱۷ مهرماه ۱۴۰۵ (۹ اکتبر ۲۰۲۶) به همت رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در مرکز فرهنگی ایران در شهر تاریخی موستار بوسنی و هرزگوین برگزار شد.

شهر موستار از جایگاه ویژه‌ای در تاریخ گسترش اندیشه مولانا و زبان و ادبیات فارسی در منطقه بالکان برخوردار است. بیش از چهار قرن پیش، درویش‌پاشا بایزیداگیچ، شاعر و شخصیت برجسته موستار، زمینه آموزش و شرح مثنوی مولانا را در این شهر فراهم ساخت.

همچنین فوزی موستاری، شاعر و عارف نامدار این دیار، با نگارش اثر فارسی «بلبلستان»، سهم مهمی در تداوم این میراث ادبی و عرفانی داشت. ازاین‌رو، بزرگداشت مولانا در موستار، افزون بر پاسداشت یک شاعر بزرگ فارسی‌زبان، یادآور پیوندهای عمیق و چندصدساله فرهنگی ایران و بوسنی و هرزگوین است.

در این مراسم، حمیدرضا آزادی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، با اشاره به جایگاه جهانی مولانا و پیام‌های انسانی و معنوی آثار وی، بر اهمیت احیای این میراث مشترک و ظرفیت آن برای تقویت دوستی و گفت‌وگوی فرهنگی میان دو ملت تأکید کرد.

همچنین پروفسور ایرما ماریچ‌‌مددوویچ، استاد دانشگاه جمال بییدیچ موستار، درباره آموزه‌های اخلاقی و عرفانی مولانا و ضرورت معرفی بیشتر ادبیات فارسی به نسل جوان سخن گفت.

معمر کودریچ، شرق‌شناس و مترجم آثار سعدی و مولانا، نیز به شرح حکایات مثنوی و جایگاه جهانی اندیشه مولانا پرداخت.

اجرای نوای نی توسط سعودین شاهینوویچ، همراه با شعرخوانی آدنا بلاگایاتس و پخش کلیپی از اشعار مولانا به زبان بوسنیایی، فضایی معنوی و تأثیرگذار در مراسم ایجاد کرد.

در ادامه نمایشگاه آثار خوشنویسی منیب اوبرادوویچ، هنرمند برجسته و بین‌المللی بوسنیایی، افتتاح و با استقبالی فراتر از ظرفیت سالن همراه بود؛ به‌گونه‌ای که با وجود بارندگی، تمامی صندلی‌ها تکمیل شد، شماری از حاضران بر روی پله‌ها نشستند و تعدادی از علاقه‌مندان نیز به دلیل کمبود فضا، بیرون سالن منتظر ماندند تا پس از پایان مراسم از نمایشگاه خوشنویسی بازدید کنند.

این رویداد در رسانه‌های بوسنیایی از جمله Bljesak.info و Istina.media نیز بازتاب یافت. استقبال گسترده مخاطبان و درخواست آن‌ها برای برگزاری برنامه‌های مشابه در فضاهای بزرگ‌تر، بار دیگر نشان داد که مولانا و میراث ادبی فارسی همچنان در حافظه فرهنگی مردم موستار زنده‌اند و ظرفیت ارزشمندی برای گسترش تعاملات فرهنگی میان ایران و بوسنی و هرزگوین به شمار می‌روند.