به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در زیمبابوه یک وبینار ترکیبی با عنوان «تجربیات جهانی زنان: گفت‌وگو میان زنان در ایران و زیمبابوه» برگزار کرد. این رویداد به‌ صورت ترکیبی برگزار شد و شرکت‌ کنندگان حضوری در دفتر مرکز فرهنگی و شرکت‌کنندگان مجازی به ‌صورت آنلاین حضور داشتند.

این وبینار نشان داد که زنان در ایران و زیمبابوه با چالش‌های مشترکی مانند فشارهای اقتصادی روبه‌رو هستند و در عین حال از سنت‌های معنوی خود نیز قدرت منحصربه ‌فردی می‌گیرند.

اهداف اصلی این نشست ایجاد فضایی امن و بین ‌ادیانی برای گفت‌وگو، فراتر رفتن از کلیشه‌ها، برجسته‌ سازی تجربیات زیسته واقعی و تقویت همبستگی میان زنان با پیشینه‌های مذهبی و فرهنگی مختلف بود.

در این نشست، حکیمه سغایی بریا، استادیار دانشکده دانش و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران، به‌ عنوان نماینده زن ایرانی حضور داشت و دیدگاه‌هایی درباره زندگی روزمره، توانمندسازی دینی و رشد در جامعه در حال تحول جمهوری اسلامی ارائه کرد.

دو رهبر دینی زیمبابوه خانم هاجر مندیروا ماکوینجا، مسلمان و بنیان‌گذار سازمان زنان فاطمه زهرا (AS)و کشیش تاریرو ژو، نماینده مسیحی شورای کلیساهای زیمبابوه در این نشست حضور داشتند.

این دو نماینده تنوع مذهبی زیمبابوه را نشان دادند و نگرانی‌های مشترکی درباره کرامت زنان، خودمختاری فرهنگی و مفهوم خواهری جهانی مطرح کردند.

فرمت ترکیبی این رویداد امکان تعامل حضوری و مشارکت مجازی را فراهم کرد و دسترسی گسترده‌تر و مشارکت فراملی را تضمین نمود.

یکی از موضوعات اصلی بحث، مقاومت در برابر شیءانگاری جهانی ‌شده زنان بود. شرکت ‌کنندگان اشاره کردند که برخی جریان‌های فرهنگی غربی موجب تشدید شیءانگاری جنسی زنان شده و این روند را به‌ عنوان بخشی از زندگی مدرن جهانی گسترش داده‌اند.

در پاسخ، زنان ایران و زیمبابوه بررسی کردند که چگونه زنان در جنوب جهانی می‌توانند اشکال معناداری از خواهری و همبستگی ایجاد کنند که در برابر این ساختارها مقاومت کرده و کرامت، اختیار و خودمختاری فرهنگی را بازپس گیرد.

حاضران در این نشست بر ضرورت توسعه راهبردهای جمعی برای به چالش کشیدن روایت‌های غالب تحمیل ‌شده از سوی غرب تأکید کردند، به ‌ویژه روایت‌هایی که زنان جنوب جهانی را صرفاً قربانی نمایش می‌دهند. در مقابل، این نشست خواستار شکل‌گیری مدل‌های جایگزین مبتنی بر عدالت، احترام و کرامت انسانی شد.

در ادامه، بر اهمیت همبستگی فراملی میان زنان جنوب جهانی برای مقابله با نظام‌های سرکوب و در عین حال حفظ هویت‌های فرهنگی و مذهبی تأکید شد.

در بخش دیگری از نشست، پرسش‌هایی مشخص برای نماینده زن ایرانی مطرح شد که بر نحوه مدیریت و بیان هویت زنان مسلمان و ایرانی در جامعه امروز تمرکز داشت.

از او خواسته شد درباره تحول روایت حقوق و نقش زنان مسلمان در ایران طی دهه گذشته و نیز تجربه زنان الهام‌بخش در جامعه خود توضیح دهد. همچنین درباره استفاده زنان ایرانی از هنر، ادبیات و شبکه‌های اجتماعی و اصلاح تصورات نادرست جهانی درباره زندگی آنان بحث شد.

در طول وبینار، زمینه‌های مشترک میان شرکت‌کنندگان ایرانی و زیمبابوه‌ای شکل گرفت. هر دو گروه به چالش‌های مشترک مانند فشارهای اقتصادی اذعان کردند و در عین حال به نقش سنت‌های معنوی در تقویت تاب‌آوری اشاره داشتند.

این وبینار با موفقیت توانست گفت‌وگویی محترمانه، چندصدایی و توانمندساز میان زنان دو کشور ایجاد کند و نشان دهد که زنان جنوب جهانی با وجود تفاوت‌های فرهنگی، تجربه‌های مشترک قابل توجهی دارند.

رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در زیمبابوه نیز بر تداوم برگزاری چنین نشست‌هایی تأکید کرد. از جمله پیشنهادهای مطرح ‌شده می‌توان به انتشار پاسخ‌های شرکت‌کنندگان ایرانی، ایجاد برنامه تبادل مجازی میان سازمان‌های زنان ایران و زیمبابوه، و طراحی پروژه مشترک داستان‌سرایی دیجیتال با استفاده از هنر، ادبیات و رسانه‌های اجتماعی اشاره کرد.

انتهای پیام