English|عربي
صفحه اصلي|اروپا - آمريكا|آفريقا - عربي|آسيا - اقيانوسيه|اخبار سازمان|پيوندها|آشنایی با سازمان
چهارشنبه ٠٢ اسفند ١٣٩٦
آشنایی با موسیقی قوالی
آشنایی با موسیقی قوالی تاریخ ثبت : 1396/10/13
طبقه بندي : ,,
عنوان : آشنایی با موسیقی قوالی
نويسنده : <#f:1014/>
تهيه و تدوين : رييس مركز توسعه همكاري هاي علمي و دانشگاهي- سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي
مترجم : <#f:1016/>
منبع : خبرگزاري ايسكانيوز
ارسالی : <#f:1017/>
كشور : <#f:1018/>
زبان اصلي : <#f:1019/>
تاريخ ورود اطلاعات : <#f:1020/>
خلاصه مقاله : <#f:1067/>
متن : <#f:1066/>
:

قوال درنظر عارفان مجلس آرا و خواننده وخوش آوازی است که بسیار خوب شعر بخواند و کلمات قصار و سخنان پیر را ادا کند به حاضران و تماشاچیان حال و شور و شوق و آرامش و سوز و گرمی و گداز می بخشد.

کلمه «قوالی» از همان «قوال» گرفته شده به اضافه «یای نسبت» یعنی قوالی کردن که هم به معنی متعدی و هم به معنی لازم مصدر کار برده می شود.

این لفظ در زبان اردو هم مانند فارسی معمول و مرسوم است. قوالان در سرزمین پاکستان هنگام قوالی کردن، به ترتیب ویژه یی در دو و سه و گاهی چهار ردیف پشت سر یکدیگر می نشنیند، طرز نشستن آنها همیشه به صورت چهار زانو یا دو زانو می‌باشد. اشعار فارسی، اردو و عربی را خوب از بر دارد و آنها را به طرز نیکویی ادا می‌کند مخصوصاً باید فارسی را خوب بداند زیرا برای تاثیر کلام در حاضران و جوش و جذبه ایجاد کردن جسته گریخته و یا کاملاً باید از اشعار فارسی عرفانی خوش آهنگ و نیکو قافیه بخواند.

دو یا سه نفر از قوالان باید اسباب و لوازم موسیقی مانند دهل و یک نوع هارمونی ویژه پاکستان را با خود داشته باشند و خوب بتوانند آواز بخوانند و بنوازند و دهل بکوبند و هارمونی را به صدا درآورند.

مرشد یا پیر قوالان که گاهی او را قوال هم می گویند، در اصل خودش هم می‌خوانند و هم با هارمونی می‌نوازد و هم دیگر قوالان و هم نوایان را راهنمایی و هدایت می کند.

اما چند جمله هم درباره لباس قوالان و همنوایان: لباس آنها بیشتر سفید است و درحقیقت لباس ملی پاکستان است این لباس‌ها تشکیل شده از پیراهن بلند و آستین‌دار که یقه آنها تا زیرگلو بسته می‌شود و آستین هم گشاده و فراخ است و روی پیراهن جبه یا قبایی می‌پوشند که آن را شیروانی می‌نامند و شلوار شان گشاده و راحت ولی نزدیک مچ یا دهانه آن تنگ و سنجاف‌دار است و همه این لباس‌ها مثل برف سفید است و تنها کلاهای آنها رنگارنگ و مختلف شکل است گاهی کلاه مخملی و پوستی بدون لبه و عمامه پارچه‌ای برسر می‌گذارند و گاهی چادری است که در سروگردن می‌پیچند این چادر و عمامه را در زبان و ادبیات و تواریخ فارسی دستار می‌گفته و نوشته‌اند که هم اکنون مردم ایران در شهرستانهایی مانند یزد و خراسان و سیستان... آن را به زیبایی برسر می گذارند.

همکاران « قوال» را «همنوا» می‌گویند و این لغت فارسی اصیل است، وقتی که به این ترتیب قوال و همنواهایش نشستند نخست قوال، شعری در مدح حضرت ختمی مرتبت (ص) با منقبت حضرت علی(ع) یا وصف حضرت حسین (ع) و یا دیگر پیشوایان دین اسلام می خواند و همنوایان دم می گیرند و تکرار می‌کنند و با این دم گرفتن و تکرار کردن، موسیقی گوشنوازی نیز شنیده می شود.

دقیقه به دقیقه آواز قوالی و آهنگ صدای او اوج می‌گیرد، و حرکات سر و دست و بدن آغاز می‌شود. گروه همنوایان، با دست زدن یا کف زدن موزون و متناوب و آرام و یک نواخت و تکرار سخنان و اشعار قوال یا پیر و مرشد بر رونق و ارزش مجلس یا محفل قوالی می‌افزایند. گاهی از میان گروه همنوایان، چهچه‌هایی گوشنواز و خوش صدا همگان را متوجه خود می‌کنند و با یکدیگر دم می‌گیرند و غلغله و جوش و خروش می‌کنند و در حقیقت اینجاست که حالت جذبه و وجد آغاز می‌گردد. به طوری که برخی از تماشاچیان و خود همنوایان و یا قوال در این حالت کف بر دهان آورده و پی در پی اشعار و سخنان گفته شده را تکرار می‌کنند و بعضی وقت‌ها روی زمین در می‌غلطنند و غش می‌کنند و به اصطلاح از خود بی خود می شوند.

آنچه مورد اهمیت خاص است، خواندن اشعار شیرین عرفانی به زبان فارسی است. آنگاه که چنین اشعاری می‌خوانند و با یکدیگر دم می‌گیرند و نوازندگان می‌نوازند و دهل و هارمونی به صدا در می‌آید، و شور و ولوله و جوش و خروشی برپا می شود.

اما قوالان و همنوایان سرزمین پاکستان، در هنگام قوالی، پیوسته از زبان فارسی مدد می‌گیرند و رونق محفل خود را با اشعار فارسی عرفانی تکمیل می کنند حتی در مباحث مختلف علمی و ادبی و سیاسی و هنری از اشعار و ضرب المثل‌ها و کنایات و عبادات مشهور زبان فارسی مدد می گیرند و کلام خود را موکد و مستند نشان می‌دهند. درمورد قوالی نیز اینگونه رفتار می‌شود و از این نوع سخنان فارسی کمک می‌گیرند. در اشعار اردو که قوال و همنوایانش می خوانند، نود درصد الفاظ و ترکیبات فارسی وجود دارد. و بنابر این هر فارسی زبانی با اندکی وقت به آسانی اشعار اردو را نیز می فهمد گروه قوالان و همنوایان آنان بهترین مروج زبان و ادب فارسی در سرزمین پاکستان هستند و چون جنبه مذهبی و عرفانی و رسمی و عمومی دارند، مردمان مسلمان بدانها بیشتر گوش می‌دهند و به سخنانشان توجه زیاده تری مبذول می دارند.

محفل یا مجلس قوالی از یک تا دو ساعت و شاید بیشتر از این ادامه یابد و معمولاً پس از نماز عشاء آغاز می‌ گردد و گاهی تا صبح هم ادامه دارد. قوالی بیشتر در اماکن متبرکه و زیارتگاه ها اجراء می گردد. مجلس قوالی هنگام عرس یا سالگرد فوت عارف و پیشوای بزرگی رونق می گیرد.

این هنر اصیل یادگار نسل‌های پیشین بوده و در ابتدا توسط صوفیان در سلسله چشتیه اجرا می‌شد که زبان‌های «عربی، فارسی، سانسکریت» و.. را در برمی‌گرفت ولی آرام آرام مهارت قوالی خوانان اردو زبان آن را به هنر بومی پاکستان تبدیل کرد. قوالی نقش به سزایی در گسترش اسلام در شبه قاره هند داشته است و صوفیان با استفاده از این هنر توانستند افراد بسیاری را به دین اسلام دعوت کنند. پر واضح است قوت اشعار و زیبایی اجرای قوالان آن دوره نقش اصلی و کلیدی را در این زمینه ایفا می‌کرده است. البته قابل ذکر است که این هنر همواره مورد اعتراض گروه های افراط‌گرای اسلامی بوده است.

: <#f:3905/>
تعداد نمایش : 579 <<بازگشت

 

گزارش تصويري
  • اختتاميه روزهاي فرهنگي ايران در تركمنستان
    روزهاي فرهنگي جمهوري اسلامي ايران، 20 بهمن‌ماه در سالن تئاتر درام موسیقی ملی تئاتر «مختومقلی» در عشق‎آباد به کار خود پایان داد.

  • افتتاح روزهاي فرهنگي ايران در تركمنستان
    روزهاي فرهنگي ايران در تركمنستان عصر ديروز (18 بهمن ماه) با حضور هنرمنداني از جمهوري اسلامي ايرن و تركمنستان در عشق‌آباد افتتاح شد.

  • افتتاح روزهاي فرهنگي ايران در تركمنستان
    روزهاي فرهنگي ايران در تركمنستان عصر امروز (18 بهمن ماه) با حضور وزير فرهنگ تركمنستان و رييس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي در عشق‌آباد افتتاح شد.

  • همايش «قدس، پايتخت صلح اديان»
    همايش «قدس، پايتخت صلح اديان»، صبح امروز (11 بهمن‌ماه) با حضور ابوذر ابراهيمي‌تركمان و شخصيت‌ها، مقامات علمي و ديني كشورمان در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي برگزار شد.

  • همايش «قدس، پايتخت صلح اديان»
    همايش «قدس، پايتخت صلح اديان»، صبح امروز (11 بهمن‌ماه) با حضور ابوذر ابراهيمي‌تركمان و شخصيت‌ها، مقامات علمي و ديني كشورمان در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي برگزار شد.