English|عربي
صفحه اصلي|اروپا - آمريكا|آفريقا - عربي|آسيا - اقيانوسيه|اخبار سازمان|آشنایی با سازمان
شنبه ٠٥ مهر ١٣٩٩


  چاپ        ارسال به دوست

از آرامبا چه می‌دانید؟

آرمانشهری که توسط یک بی‌سواد در اتیوپی تحقق پیدا کرد/ خبرگزاری مهر

زومرا نورو محمد با جمعیتی حدود ۵۰۰ نفر در اتیوپی آرمانشهری به نام آرامبا را تاسیس کرده است. آرمابا خودکفاست و از اصول اساسی‌اش برابری زن و مرد است. نورو محمد به دلیل فقر نتوانست درس بخواند.

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ: بخش پژوهش‌های رایزنی فرهنگی ایران در اتیوپی

در شمال غربی اتیوپی، جمعیتی در حدود ۵۰۰ نفر که توسط مردی به نام «زومرا نورو محمد» جمع شده و محلی را به نام آرامبا تأسیس کرده‌اند. جامعه آرامبا خودکفا است و چهار اصل را سرلوحه زندگی در این جامعه قرار داده است و همه بدان پایبند هستند. این اصول عبارتند از: احترام به برابری زنان و مردان، احترام به حقوق کودکان، مراقبت از سالمندان و نهایتاً ممنوعیت انجام کارهای بد و نادرست. در جامعه قوانینی است که مردمان این جامعه بدان اعتقاد داشته و طبق آن رفتار می‌کنند. ضمناً بعدها قانون جدیدی نیز به چهار اصل بالا اضافه شد و آن پذیرش این موضوع است که همه افراد جامعه اعم از زن و مرد با یکدیگر خواهر و برادر هستند.

درآمد مردم این جامعه عمدتاً از بافندگی و کشاورزی تامین می‌شود اعضای این جامعه مطابق توانایی‌های خود کار می‌کنند و وظایف مختلفی از قبیل بافندگی، مزرعه داری، رسیدگی به امور سالمندان، نگهبانی و غیره را به اشتراک می‌گذارند و تمامی سود حاصل از انجام این فعالیت ها به طور مساوی بین اعضا در پایان سال صرف نظر از جنسیت و یا توانایی افراد بطور مساوی میان همگان تقسیم می‌شود.

سابقاً تمام افراد جامعه زیر درختی که یک تخته سیاه کوچک بر آن نصب بود جمع می‌شدند و آموزش می‌دیدند ولی سال‌هاست این کار متوقف شده، چرا که مردم در این جامعه برای خود مهد کودک و مدرسه ساخته‌اند و همه کودکان به مهدکودک ساخته شده می‌روند تا قبل از ورود به دبستان با ارزش‌های جامعه خود آشنا شوند، همچنین برای افراد مسن نیز، محلی برای نگهداری از ایشان یا به اصطلاح خانه سالمندان ساخته شده است.

علاوه بر این زنان در این جامعه صرفاً مسئول انجام وظایف خانه نیستند و مردان وظیفه دارند به زنان در کارهای خانه کمک کنند. به همین دلیل، این جامعه پناهگاهی است برای زنان و مردان مجرد و بیوه که در بسیاری از روستاهای دیگر چاره‌ای جز ازدواج مجدد و یا تحمل فقر و تنگدستی ندارند.

آرامبا کجاست و چگونه اداره می‌شود؟

روستای آرامبا در اتیوپی، یک جامعه کاملاً مستقر و با سبک زندگی خارق العاده است که در آن برابری بین زن و مرد، روحیه اجتماعی و مشورت، آزادی مذهب، صداقت، سخت کوشی، دموکراسی و دوری از اضطراب جزو ساختارهای موجود آن است.

زومرا نورو محمد می‌گوید: «وقتی کودک بودم، از آنچه در اطرافم می دیدم بسیار عصبانی می‌شدم. در حالی که مادرم به پدرم برای کاشت و برداشت محصول کمک می‌کرد، هرگز به او در کار خانه کمک نمی‌کرد و من این کار اور را ناعادلانه می‌دانستم. با خودم قسم خوردم که هنگامی که بزرگتر بشوم باید این امر را تغییر دهم. پدر و مادرم کشاورز بودند. آنها هر دو روزها در مزرعه مشغول کار و فعالیت بودند اما وقتی به خانه برگشتند، زمان آن بود که پدرم استراحت کند اما تازه شروع کار مادرم در خانه بود. از او انتظار می‌رفت آشپزی، تمیز کردن خانه، شستشوی پای پدر و رسیدگی به امور بچه‌ها را انجام دهد. وقتی مادرم نتوانست همه کارها را به موقع انجام دهد، پدرم وی را مورد آزار و اذیت، توهین و گاه کتک زدن قرار می‌داد و من فقط با تعجب نگاه می‌کردم که چرا این اتفاق باید برای مادرم بیافتد. اما بعداً فهمیدم که این یک واقعیت جامعه سنتی اتیوپی است و فقط در خانه ما اتفاق نمی‌افتد بلکه در تمامی خانه‌ها اینچنین است.»

زومرا نورو محمد بنیانگذار این جامعه است و اصول آن را بنا نهاده است. وی در سال ۱۹۴۷ (در ۲۱ اوت) در Tsimada متولد شد، او به عنوان یک پسر کشاورز زاده در مجاورت Wogeda، در منطقه بهاردار که چندان از محل فعلی آرامبا دور نیست (شمال ادیس آبابا، در منطقه Amhara) بزرگ شد. او به جای رفتن به مدرسه مجبور بود در مزرعه کار کند به همین جهت بی سواد است (بعداً در زندگی یاد گرفت که چند کلمه را امضا کند و بنویسد، اما قادر به خواندن روزنامه یا کتاب نیست.) او به دنبال ایجاد یک مکان برای خود بود که در آن عدالت و برابری وجود داشته باشد و برای اجرایی کردن ایده خود از همان زمان جوانی، پیگیر موضوع بود.

در سال ۱۹۷۲ او رویای راه اندازی این جامعه بی نظیر را در سر داشت. او گروه کوچکی از زنان و مردان (۶۶ نفر) را متقاعد کرد و سرانجام پس از توجیهات فراوان توانست، ۱۹ خانواده را در حدود پنجاه هکتار مستقر و جامعه خود را بنا نهد و نکته جالب این است که هیچیک از آنها قادر به خواندن و نوشتن نبودند.

صداقت یکی از ارزش‌های اصلی جامعه آرامباست. برای پیوستن به جامعه، باید صادق باشید و با صلح و آرامش زندگی کنید: نباید دروغ بگویید، دزدی نکنید و قسم بخورید که نزاع نکنید و هیچگاه بر خلاف اصول اخلاقی رفتار نکنید. این قوانین در سندی در حدود بیست صفحه به زبان امهریک نوشته شده استمردم روستاهای همجوار از این واقعیت ناراحت بودند که مردان، زنان و فرزندان جامعه آرامبا از حقوق یکسانی برخوردار بودند و دولت اتیوپی نیز تلاش بیهوده‌ای داشت تا آنها را در جوامع همجوار دیگر ادغام کند. جامعه کم کم متوجه شد که تبدیل رویای کودکی زومرا محمد به واقعیت قطعاً کار آسانی نخواهد بود. در سال ۱۹۸۶، تحت فشار همسایگان، رهبر آنها دستگیر شد و شش ماه را بدون اتهام و بدون محاکمه در زندان به سر برد. در روزهای پایانی سقوط دولت اتیوپی (درگ) در سال ۱۹۸۹، هنگامی که آنها شنیدند که مردم روستاهای مجاور قصد قتل زومرا محمد و یارانش را دارند، از ترس جان خود شبانه خانه‌های خود را ترک و به بونگا گریختند. بونگا شهری ساکت در نزدیکی جیما (جنوب غربی آدیس آبابا) بود. آنها چندین سال در شمال کشور سرگردان بودند، جایی که گرسنگی و بیماری باعث کشته شدن بیست نفر از اعضای این جامعه نیز شد.

در سال‌های ۱۹۹۳-۱۹۹۴، پس از تغییر دولت در ۱۹۹۱ آنها که اکنون تعدادشان به حدود سی نفر کاهش یافته بود به آمبارا بازگشتند و دیدند که زمین‌ها آنها توسط مردم روستاهای دیگر تصاحب شده، لذا با تلاش فراوان توانستند ۱۷ هکتار از ۵۰ هکتار زمین خود را بازپس بگیرند تا از طریق کشاورزی بتوانند زندگی خود را سپری کنند.

این جامعه در سال ۲۰۰۳ دارای ۳۴۰ نفر سکنه، ۴۰۰ نفر در سال ۲۰۰۶، ۴۰۳ عضو و ۱۰۹ خانواده در سال ۲۰۰۹ و ۴۱۲ نفر ساکن و ۱۱۹ خانوار در سال ۲۰۱۰ شد که عمدتاً از مناطق مختلف منطقه امهارا آمده‌اند. آنها از پیشینه‌های مختلف فرهنگی، مذهبی و قومی هستند، گرچه اکثریت آنها منشأ مسلمان دارند. زومرا نورو محمد می گوید که تعداد بیشتری از افراد می‌خواهند به جامعه ما بپیوندند، اما فضای کافی برای کار و کشاورزی وجود ندارد و نمی‌توانیم آنها را در جامعه خود بپذیریم.

جغرافیای منطقه

آرامبا در ۷۴ کیلومتری شهر بهاردار که در ۶۳۱ کیلومتری شمال غربی پایتخت آدیس آبابا قرار دارد و در ایالت آمهارا واقع شده است. و ۱۹۰۰ متر از سطح دریا بالاتر است.

برابری زنان و مردان در آرامبا

در آرامبا کودکان و زنان مورد احترام و دارای حقوق برابر با بزرگسالان مرد هستند. زومرا نورو محمد می‌گوید: در جامعه ما وظایف طبق جنسیت انجام نمی‌شود بلکه با توجه به توانایی‌ها و ترجیحات فردی انجام می‌شود. فقط بارداری و شیردهی حق زنان است. مردان کار زنان را انجام می‌دهند و زنان کارهای مردان را انجام می‌دهند. بنابراین آرامبا به عنوان جامعه‌ای شناخته می‌شود که مردان در آن از کودکان مراقبت می‌کنند، آشپزی می‌کنند و زنان مشغول شخم زدن زمین و بافندگی هستند. زنان و مردان همه این کارها را کنار هم انجام می‌دهند، در حالی که در اتیوپی (و در جای دیگر ...) این مشاغل بر اساس جنسیت تعیین می‌شود.

در آرامبا حقوق زنان رعایت می‌شود، در حالی که در بقیه کشورهای فقیر و سنتی اینگونه نیست و تمام زنان ملزم به رعایت آداب و سنن هستند. این گفته یکی از زنان جامعه آرامباست و از اینکه در اینجا زندگی می‌کند بسیار خوشحال است. وی می‌گوید کل این جامعه واقعاً مانند خانواده من است و اگر بیمار و یا معلول شوم جامعه از من حمایت می‌کند و اگر طلاق بگیرم، ۵۰% اموال را دریافت می‌کنم.

در آرامبا ازدواج‌های زودرس و اجباری ممنوع است و دختران قبل از ۱۹ سالگی مجاز به ازدواج نیستند، پسران قبل نیز قبل از ۲۰ سالگی حق ازدواج ندارند. حتی سقط جنین که در کشور اتیوپی مورد مناقشه قانونی قرار دارد در این جامعه به عنوان یک موضوع خصوصی ت