English|عربي
صفحه اصلي|اروپا - آمريكا|آفريقا - عربي|آسيا - اقيانوسيه|اخبار سازمان|پيوندها|آشنایی با سازمان
پنج شنبه ٢٢ آذر ١٣٩٧
اخبار > «آزادی هند به روایت مولانا ابوالکلام آزاد»


  چاپ        ارسال به دوست

برشي از يك کتاب؛

«آزادی هند به روایت مولانا ابوالکلام آزاد»

«آزادی هند به روایت مولانا ابوالکلام آزاد» نوشته اقبال ابوالكلام آزاد، از رهبران استقلال هند، به سفارش رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دهلي‌نو، توسط عزیزالدین عثمانی به زبان فارسي برگردان شده است.

به گزارش اداره‌كل روابط عمومي و اطلاع‌رساني سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، گروه انتشارات بين‌المللي الهدي وابسته به سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي ترجمه فارسي «آزادی هند به روایت مولانا ابوالکلام آزاد» را در سال 1394 به سفارش مرکز مطالعات فرهنگی بین‌‌المللی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، در 524 صفحه و شمارگان 300 نسخه، وارد بازار نشر كرده است.

«داستان خانواده»، «کنگره در مقام مسئولیت»، «جنگ در اروپا»، «انتخاب من به ریاست کنگره»، «یک رویداد ضمنی چینی»، «هیأت کرپیس»، «وقفه ناآرام»، «هند را ترک کن»، «زندان قلعه احمدنگر»، «کنفرانس شیملا»، «انتخابات عمومی»، «مقدمه تقسیم کشور»، «دولت میان دوره‌ای»، «هیأت ماونت باتن»، «پایان یک خواب» و «هند تقسیم شده»، فصول 16گانه این کتاب هستند.

در معرفي اين كتاب آمده است: «باید گفت که کتاب «آزادی هند به روایت مولانا ابوالکلام آزاد» نماد مبارزه برای آزادی هند و یکی از معتبرترین نوشته‌هایی است که در زمینه مبارزه استقلال هند، نگارش یافته است ... ناگفته نماند که مبارزه استقلال هند، هم به آزادی و هم به تقسیم هند منتهی شد؛ بنابراین «آزادی هند» تألیف مولانا آزاد در عین حال که تاریخچه مبارزه آزادی است، حکایتی است دردناک و داستانی است مملو از غم و اندوه.»

در فصل نهم (زندان قلعه احمدنگر) اين كتاب در صفحات 191 تا 193 مي‌خوانيم: «9 تن از اعضای هیأت اجرایی نگره، همراه من به احمدنگر آورده شده بودند. آنان، عبارت بودند از: جواهر لعل، سردار پاتیل، آصف علی، شانکر راؤدیو، گویند والب پانت، دکتر پاتابی سیتا رامایا، دکتر سید محمود، آچاریا کرپالانی و دکتر پرفولا گوش. دکتر راجیندرا پراساد هم، عضو هیأت بود اما او چون در جلسه شرکت نکرده بود و در بمبئی نبود، او را در پتنا گرفته و

همانجا بازداشت کرده بودند.

ما را داخل قلعه بردند و به ساختمانی که شبیه پادگان ارتش بود، راهنمایی کردند. آنجا، محوطه‌ای بود با حدود 200 پا درازا، دور تا دور آن محوطه، اتاق هایی ردیف شده بودند. بعداً فهمیدیم که اسیران جنگی ایتالیایی را در جنگ جهانی اول، در این اتاق‌ها جا داده بودند. اثاثیه‌ ما را زندانبانی که از «پونا» منتقل شده بود، بازرسی کرد. من رادیوی کوچکی داشتم که همیشه و هر کجا همراه می‌بردم. اثاثیه‌ام را به اتاق فرستادند اما رادیو را نگه داشتند.

این رادیو را دیگر ندیدم تا اینکه آزاد شدم. در اتاق‌ها جا گرفتیم و بلافاصله، برای ما شام آوردند. غذا را در بشقاب‌های فلزی دادند که مورد اعتراض ما قرار گرفت. ما به زندانبان گفتیم که عادت داریم غذا را در ظروف چینی بخوریم. او باید بشقاب‌های چینی فراهم کند و قرار شد روز بعد این کار را انجام دهد. یک مجرم را از پونا به عنوان آشپز ما آورده بودند که نمی‌توانست غذایی مطابق میل ما بپزد. به هر حال، او را عوض کردند و آشپز بهتری به ما دادند.

محل بازداشت ما را محرمانه حساب می‌کردند و نمی‌گذاشتند کسی از آن خبر داشته باشد. به نظر ما، این یک فکر نادرستی بود چون امکان نداشت برای مدتی دراز، آن را مخفی نگه دارند. اما به هر حال، از این عمل دولت تعجب نکردم. فکر می‌کنم در چنین مواردی، هر دولتی کارهای احمقانه می‌کند. دو سه روز دیگر، ريیس کل زندان بمبئی، به دیدن ما آمد. او به ما گفت که طبق دستورات دولت، ما نمی‌توانیم حتی به اعضای خانواده نامه بنویسیم. او اضافه کرد که همچنین، اگر کسی به ما نامه‌ای ارسال دارد، مکتوب را به ما تحویل نخواهند داد. به علاوه اینکه، روزنامه نیز به ما نمی‌دهند و راه‌های تماس با دنیای خارج از زندان مسدود می‌شود. او عذر خواست و گفت که مجبور است

انجام وظیفه کند. او گفت: اگر ما تقاضای دیگری داریم، او تلاش خواهد کرد که انجام شود.

روز 3 اوت که از کلکته عازم بمبئی بودم، حالم خوب نبود و در دوران جلسات کنگره در بمبئی نیز مریض بودم. من آنفولانزا داشتم و دولت، این را می‌دانست. ريیس کل زندان بمبئی، خودش پزشک بود و می‌خواست مرا معاینه کند، اما موافقت نکردم.»

گفتني است؛ اقبال ابوالکلام آزاد، دانشمند، محقق، مفسر قرآن کریم، روزنامه‌نگار، ادیب، خطیب و سیاستمداری برجسته بود. او فعالانه در عرصه مبارزه برای آزادی هند حضور داشت و این امر باعث شد فعالیت‌های دیگر وی تحت‌الشعاع قرار گیرد. با وجود این مشغولیت‌ها، او آثار قابل ملاحظه‌ای در زمینه ادبی ـ علمی و فرهنگی کشور هند به جای گذاشت. از جمله نوشته‌های او مجله‌های «الهلال» و «البلاغ»، «ترجمان القرآن»، «تذکره» (اتوبیوگرافی ـ زندگینامه‌ خود نوشته)، «غبار خاطر» (مجموعه نامه‌هایی که خاطرات دوران اسارت وی در زندان قلعه «احمدنگر» است) و «آزادی هند» است که از وی به یادگار مانده است.


١٨:٢٤ - 1396/09/28    /    شماره : ٦٩٤٢١٣    /    تعداد نمایش : ١١١٧


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




 

گزارش تصويري
  • دیدار رییس سازمان دیانت ترکیه با ابراهیمی‌ترکمان
    علی ارباش، رییس سازمان دیانت ترکیه (10 آذرماه) در رأس هیأتی ضمن حضور در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با ابوذر ابراهیمی‌ترکمان، رییس این سازمان دیدار و گفت‌وگو کرد.

  • دیدار رییس شورای روابط فرهنگی هند با ابراهیمی‌ترکمان
    وینای ساهاسرابوده، رییس شورای روابط فرهنگی هند در جریان سفر به تهران، (10 آذرماه) ضمن حضور در سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با ابوذر ابراهیمی‌ترکمان، رییس این سازمان دیدار و گفت‌گو کرد.

  • اختتاميه چهارمين دوره جایزه جهانی اربعین
    مراسم اختتاميه چهارمين دوره جایزه جهانی اربعین اول آبان‌ماه با حضور شخصیت‌های فرهنگی، دینی و جمعی از سفرا و نمایندگان فرهنگی ایران و دانشجویان خارجی در حسینیه الزهرا (س) سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد.

  • هفته فرهنگی ایران در روسیه
    هفته فرهنگي جمهوری اسلامي ايران در فدراسيون روسيه شامگاه دوشنبه (12 شهریورماه) با حضور و سخنرانی ابوذر ابراهیمی‌ترکمان، رییس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی افتتاح شد.

  • تجلیل از برگزیدگان چهارمين دوره جایزه جهانی اربعین
    برگزیدگان چهارمين دوره جایزه جهانی اربعین در سه بخش فیلم، عکس و سفرنامه همراه با رونمایی از فراخوان پنجمين دور اين جايزه در حسینیه الزهرا (س) سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی تجلیل شدند.